Dzień 6. Berducede - Granda de Salime
Dzień 6. - Berducede - Granda de Salimas
Witajcie!
Dziś - standardowo chyba - droga dała nam wycisk :) na start tak na rozbudzenie srogie podejście, w dodatku przez mgłę, po ciemku( z czołówkami), i w lekkim deszczyku (iście hiszpańska pogoda!) szliśmy znów na 1100 m npm - nie było lekko ale daliśmy rade!
Krajobrazy były piękne, jak tylko mgła nieco odpuściła i zrobiło się jaśniej ujrzeliśmy ujmujący a zarazem smutny krajobraz po ogromnym pożarze... Całe zbocza gór były czarne, powoli odrastały paprocie i trawa..
Po drodze napadł nas rownież pies pasterski - może pomylił nas z krowami ;) chłopcy wyciągnęli w mig kijaszki aby ratować swoje księżniczki, ale Aga postanowiła oswoić pieska który de facto był większy od niej, obwąchał nas, poszczekał, i pobiegł dalej ;)
Trasa dziś była ciężka gdyż najpierw weszliśmy na 1100 m npm, następnie zeszliśmy do 200 m npm by znów wejść na ok 600 ;) na samym dole było pięknie! Wielkie jezioro powstałe na skutek zbudowania tamy na wodzie i elektrowni wodnej. Budynki w pobliżu wyglądały jak po wojnie, pustostany z drzewami w środku, całość była mroczna, jak wyczytaliśmy najprawdopodobniej były to domy dla budowniczych tamy. Kiedyś pewnie okolica tętniła życiem, dziś zachwyca krajobrazem i totalną ciszą. Po pierwszym podejściu jest hostel z kawiarnią - nie mogliśmy zrezygnować z kawy w tak pięknej scenerii!! :)
W albergue byliśmy jeszcze przed południem, zajmując znów ostatnie łóżka.
W Grana de Salime zwiedziliśmy muzeum etnograficzne i miasteczko, w lokalnym sklepie kupiliśmy kawał schabu prawie że odcinanego ze świnki :P taki świeży! Panowie ugotowali nam pyszne obiadki.
Dziś znów poszczęściło się nam - ekipa z polski śpi w namiotach przy albergue, mogliśmy uczestniczyć z nimi we Mszy Sw. Ponieważ cały dzień pada Msza odprawiona była w garażu ;) całość było pięknym i wzruszającym przeżyciem, a kazanie trafiło w sedno.
A czy my żyjemy prawdziwie?
I czy zawsze należy rzucać bliskiemu na barki prawdę bezwzględną?
Witajcie!
Dziś - standardowo chyba - droga dała nam wycisk :) na start tak na rozbudzenie srogie podejście, w dodatku przez mgłę, po ciemku( z czołówkami), i w lekkim deszczyku (iście hiszpańska pogoda!) szliśmy znów na 1100 m npm - nie było lekko ale daliśmy rade!
Krajobrazy były piękne, jak tylko mgła nieco odpuściła i zrobiło się jaśniej ujrzeliśmy ujmujący a zarazem smutny krajobraz po ogromnym pożarze... Całe zbocza gór były czarne, powoli odrastały paprocie i trawa..
Po drodze napadł nas rownież pies pasterski - może pomylił nas z krowami ;) chłopcy wyciągnęli w mig kijaszki aby ratować swoje księżniczki, ale Aga postanowiła oswoić pieska który de facto był większy od niej, obwąchał nas, poszczekał, i pobiegł dalej ;)
Trasa dziś była ciężka gdyż najpierw weszliśmy na 1100 m npm, następnie zeszliśmy do 200 m npm by znów wejść na ok 600 ;) na samym dole było pięknie! Wielkie jezioro powstałe na skutek zbudowania tamy na wodzie i elektrowni wodnej. Budynki w pobliżu wyglądały jak po wojnie, pustostany z drzewami w środku, całość była mroczna, jak wyczytaliśmy najprawdopodobniej były to domy dla budowniczych tamy. Kiedyś pewnie okolica tętniła życiem, dziś zachwyca krajobrazem i totalną ciszą. Po pierwszym podejściu jest hostel z kawiarnią - nie mogliśmy zrezygnować z kawy w tak pięknej scenerii!! :)
W albergue byliśmy jeszcze przed południem, zajmując znów ostatnie łóżka.
W Grana de Salime zwiedziliśmy muzeum etnograficzne i miasteczko, w lokalnym sklepie kupiliśmy kawał schabu prawie że odcinanego ze świnki :P taki świeży! Panowie ugotowali nam pyszne obiadki.
Dziś znów poszczęściło się nam - ekipa z polski śpi w namiotach przy albergue, mogliśmy uczestniczyć z nimi we Mszy Sw. Ponieważ cały dzień pada Msza odprawiona była w garażu ;) całość było pięknym i wzruszającym przeżyciem, a kazanie trafiło w sedno.
A czy my żyjemy prawdziwie?
I czy zawsze należy rzucać bliskiemu na barki prawdę bezwzględną?
Komentarze
Prześlij komentarz